Zeus ve İyilik Dolu Küp
Zeus dünyadaki bütün güzellikleri ve iyilikleri kapalı büyük bir toprak küpün içine doldurdu. Küpün kapağını sıkıca kapatan Zeus, onu insanlara emanet edip "Sakın bu kapağı açmayın" diye tembihledi. Ancak merakına yenik düşen insanoğlu kapağı açar açmaz içindeki bütün iyilikler gökyüzüne doğru uçup gitti. İyilikler insanları terk edip tanrıların yanına dönerken küpün en dibinde yalnızca Umut kaldı.
İnsan kapağı hemen kapatsa da diğer iyilikleri kaçırmış, elinde sadece dipte kilitli kalan Umut kalmıştı. O günden beri insanlar ne kadar felaket yaşarlarsa yaşasınlar dipteki Umut sayesinde ayakta kaldılar. Tüm iyilikler kaybolsa bile insanın içindeki umut ışığı en karanlık anlarda rehberlik eder. Kötülükler ve felaketler karşısında insanı yaşama bağlayan en son güç umuttur.
Umut en zor zamanda ayakta tutar. En son umut ölür. Merak eldekini kaybettirir. Umut karanlıkta ışıktır.
Tedbirsizlik kayıp getirir. Umut insana güç verir. Her şey gitse umut kalır.
Umut en zor zamanda bile insanı ayakta tutar.