Zeus ve Ezilen Yılan
Eski zamanlarda, yeşil ve güzel bir ormanda küçük bir yılan yaşardı. Bu yılan çok sakindi ve kimseye zarar vermezdi. Ancak ormandan geçen insanlar her gün onun kuyruğuna basıyordu. Zavallı yılan bu durumdan çok yorulmuştu ve canı acıyordu. Sonunda tanrıların kralı Zeus'tan yardım istemeye karar verdi. Yılan, yüksek bir dağa tırmandı ve Zeus'un huzuruna çıktı.
Ağlayarak, "Efendim, insanlar bana hiç saygı göstermiyor," dedi. "Her gün üstüme basıyorlar ve canımı çok yakıyorlar." Zeus yılanı dikkatle dinledi ve ona gülümsedi. Büyük tanrı, yılanın neden bu kadar üzgün olduğunu anladı. Zeus ona, "Sorun insanların kötü olması değil," dedi. "Asıl sorun, senin kendini hiç korumamış olmandır." Zeus sözlerine bilge bir sesle devam etti.
"İlk basan insanı ısırsaydın, ikinci insan sana basmaya cesaret edemezdi." Yılan bu önemli dersi anlayınca Zeus'a teşekkür etti. Ormana geri döndü ve artık sınırlarını korumayı öğrendi. O günden sonra insanlar yılandan korktu ve ona dikkat etti.
Kendimizi korumazsak, insanlar bize saygı göstermez.
Ağlamayan çocuğa meme vermezler.
Ağlamayan çocuğa meme vermezler.