Zeus'un Adaleti
Adalet tanrıçası insanların işlediği tüm haksızlıkları ve suçları meşe yapraklarına tek tek yazıyordu. Yazılan yaprakları büyük bir çuvala doldurup gökyüzünde Zeus'un tahtının yanına biriktirdi. Kötülük yapan insanlar cezalarının hemen gelmediğini görünce adalet tanrıçasına "Zeus neden bizi cezalandırmıyor?" diye sordular. Tanrıça "Zeus suçlarınızı unutmadı, sadece çuvaldaki yaprakları sırayla çekip cezanızı zamanı gelince verecektir" dedi.
Kötüler cezanın hemen gelmemesine aldanıp kötülüklerine devam etseler de zamanı gelince ilahi adalet tecelli etti. Hiçbir kötülük cezasız kalmadı; Zeus sırası gelen her suçun cezasını adaletle verdi. İlahi adaletin gecikmesi, cezanın verilmeyeceği anlamına gelmez; her suçun hesabı vakti gelince sorulur. Sabırlı olmak ve adalete güvenmek insanı haksızlıklara karşı dimdik tutar.
İlahi adalet er ya da geç tecelli eder. Kötülük cezasız kalmaz. Adalet gecikir ama durmaz. Her suçun bir zamanı vardır.
Adalete güvenen kazanır. Geciken ceza unutulmuş ceza değildir. Sabır adaletin anahtarıdır.
İlahi adalet er ya da geç tecelli eder.