Zengin Adam ve Tabakçı
Bir varmış bir yokmuş, taş döşeli dar sokakları olan şirin bir kasabada zengin bir adam yaşarmış. Bu adamın kocaman, bahçeli ve çok güzel bir evi varmış. Ancak evin tam yanında eski bir tabakçı dükkânı bulunuyormuş. Tabakçı adam her gün hayvan derilerini sularla yıkar ve güneşte kuruturmuş. Bu yüzden dükkândan mahalleye çok kötü ve ağır bir koku yayılırmış. Zengin adam bu kötü kokudan hiç ama hiç memnun değilmiş. Bir gün dayanamayıp komşusu olan tabakçının yanına gitmiş.
"Lütfen dükkânını başka bir yere taşı, bu koku beni çok rahatsız ediyor," demiş. Çalışkan tabakçı güler yüzle komşusuna bakmış ve cevap vermiş. "Haklısın komşum, bana bir hafta izin ver, hemen taşınacağım," demiş. Zengin adam bu söze inanmış ve sabırla beklemeye karar vermiş. Fakat bir hafta geçince tabakçı taşınmamış ve biraz daha zaman istemiş. Günler haftaları kovalamış ama dükkân hep orada kalmış. Zengin adam her gün dükkânın önünden geçmeye devam etmiş.
Zamanla bu kötü koku ona eskisi kadar ağır gelmemeye başlamış. Birkaç ay sonra zengin adam kokuyu artık hiç hissetmiyormuş. Tabakçı en sonunda taşınacağını söylediğinde zengin adam gülümsemiş. "Artık taşınmana gerek kalmadı, çünkü ben bu kokuya alıştım," demiş. İnsanlar zamanla en zor ve rahatsız edici durumlara bile alışabilirler. Zaman her şeyin ilacıdır.
Zaman her şeyin ilacıdır.