Yılan ve Yengeç
Bir zamanlar yeşil bir ormanda bir yılan ile bir yengeç birlikte yaşarmış. Yengeç çok dürüst, samimi ve açık sözlü bir hayvanmış. Yılan ise her zaman kurnazca düşünür ve arkadaşını aldatmak istermiş. Yengeç, arkadaşının bu kötü huyunu fark etmiş ve çok üzülmüş. Yine de yılanı düzeltmek için onunla dost kalmaya devam etmiş. Yengeç her gün yılana tatlı dille öğüt verirmiş.
"Lütfen daha dürüst ol ve eğri yollardan vazgeç," dermiş. "Doğru ve dürüst yaşamak her zaman en güzel yoldur," diye eklermiş. Ancak yılan bu güzel sözleri hiç dinlemez ve gülüp geçermiş. Kötü planlar yapmaya ve arkadaşını kandırmaya devam etmiş. Yengeç, yılanın hiç değişmeyeceğini anlamış ve çok sinirlenmiş. Bir gece yılan yuvasında derin bir uykuya dalmış. Yengeç sessizce arkadaşının yanına yaklaşmış ve onu kıskaçlarıyla yakalamış.
Yengeç sert kıskaçlarıyla yılanı sıkmış ve onu orada öldürmüş. Kötü huylu yılan artık yerde dümdüz ve hareketsiz yatıyormuş. Yengeç, yerde dosdoğru uzanan arkadaşına üzüntüyle bakmış. "Yaşarken de böyle doğru olsaydın, şimdi ölmezdin," demiş. Böylece dürüst olmayan yılan, yaptığı kötülüklerin cezasını çekmiş. İnsan hayattayken dürüst ve doğru bir yol seçmelidir. Yalancının mumu yatsıya kadar yanar.
Yalancının mumu yatsıya kadar yanar.