Tosun, Aslan ve Hırsız
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı eski bir orman kenarında açgözlü bir hırsız yaşardı. Bu hırsız bir gün köyün besili, güçlü tosununu gizlice çalarak koyu gölgeli ormana doğru kaçtı. Fakat ormanın derinliklerinde ilerlerken dalgınlıkla ipi elinden kaçırdı ve değerli tosun birden kayboldu. Malını kaybettiğini anlayan hırsız, büyük bir öfkeyle sık ağaçların arasında tosununu aramaya başladı. Güneş gökyüzünde yükselirken, çalıların arkasına ve patika yollara endişeyle bakıyordu. Ormanın sessizliğini bozan hırsız, çaresizlik içinde gökyüzüne bakarak doğa ruhlarına yalvarmaya başladı.
"Eğer tosunumu çalan o haini bulmamı sağlarsanız, size en tatlı körpe oğlağımı kurban edeceğim!" dedi. Bu büyük yeminin ardından umutla kayalık tepeye doğru hızlı adımlarla yürümeye devam etti. Virajı döndüğünde, kocaman bir ağacın altında gördüğü manzara karşısında birdenbire donup kaldı. Heybetli bir aslan, çaldığı tosunu avlamış, büyük bir iştahla onu parçalayıp yiyordu. Aslanın keskin pençelerini ve kanlı dişlerini gören hırsızın dizlerinin bağı çözüldü. Korkudan tir tir titreyerek geriye doğru birkaç adım çekilmeye çalıştı.
Karşısındaki gerçek hırsızın devasa bir aslan olduğunu anlayınca nefesi kesildi. Yaptığı ilk duanın dehşet verici şekilde kabul olduğunu gören adam, bu kez korkudan ellerini açtı. "Ulu ruhlar, ne olur beni bu canavarın sivri pençelerinden kurtarın!" diye fısıldadı. "Eğer buradan sağ salim kaçabilirsem, size en iri boğamı seve seve kurban edeceğim!" diyerek ağladı. Aslan başını kaldırıp hırıldayınca, adam arkasına bile bakmadan var gücüyle ormandan kaçtı. Tosununu kurtarmak isterken canından olma korkusu yaşayan hırsız, ne kadar büyük bir hata yaptığını anladı. İnsan bazen ne istediğine dikkat etmelidir, çünkü bulduğu şey kaybettiğinden çok daha tehlikeli olabilir. Dimyat'a pirince giderken evdeki bulgurdan olmak.
Dimyat'a pirince giderken evdeki bulgurdan olmak.