Tilki ve Sudaki Ay Yansıması
Evvel zaman içinde, gümüş rengi nehirlerin çağıldadığı büyülü bir ormanın derinliklerinde Kurnaz Tilki yaşarmış. Kızıl kürkü gece vakti bile parıldayan bu tilki, bencil ve doymak bilmeyen merakıyla tanınırmış. Dolunayın gökyüzünü bir fener gibi aydınlattığı serin bir sonbahar gecesinde tilkinin karnı zil çalıyormuş. Ormanın sessizliğini dinleyerek av arayan tilki, berrak bir göletin kenarına kadar gelmiş. Göletin durgun suları, tıpkı devasa bir ayna gibi gökyüzündeki muazzam dolunayı yansıtıyormuş. Suyun dibindeki o altın sarısı parıltıyı gören tilki, heyecanla gözlerini fal taşı gibi açmış. "Aha!" diye fısıldamış tilki, hırsla bıyıklarını yalayarak.
"Sular altına saklanmış devasa bir taze peynir tekerleği duruyor orada!" Açgözlülüğü mantığının önüne geçen tilki, bu nefis peyniri kimseyle paylaşmamaya karar vermiş. Peynire ulaşabilmek için göletin bütün suyunu içip bitirmesi gerektiğini düşünmüş. Hemen kıyıya yanaşmış ve kana kana göletten su içmeye başlamış. Bir yudum, iki yudum derken karnı dakikalar içinde bir davul gibi kabarmış. O sırada daldan kendisini izleyen bilge bir baykuş, tilkinin bu hamlığına gülümsemiş. "Gördüğün şey sadece gökyüzündeki ayın aksidir tilki kardeş, boşuna uğraşma!" diye seslenmiş baykuş.
Fakat kibirli tilki, başkasının sözüne kulak asmayacak kadar hırslıymış. Eğilip peyniri yakalamak için gölete hücum ettiği anda dengesini kaybedip buz gibi suya yuvarlanmış. Suda oluşan dalgalarla birlikte dipteki altın sarısı peynir bir anda binlerce parçaya bölünüp yok olmuş. Islak, sırılsıklam ve şiş bir karınla karaya çıkan tilki, başını kaldırıp gökyüzüne bakmış. Dolunayın gökte sapasağlam durduğunu görünce gerçeği anlamış ve yaptığı hatadan derin bir utanç duymuş. Açlığını yatıştırmak isterken hem rezil olmuş hem de soğuktan tir tir titreyecek duruma gelmiş. Görünüşe kanıp açgözlülük edenler, ellerindekini de kaybedip hüsrana uğramaya mahkûmdur. Az tamah çok ziyan getirir.
Az tamah çok ziyan getirir.