Tilki ve Kirpi
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı eski bir orman kenarında kurnaz bir tilki yaşarmış. Bu tilki her gün çalıların arasında gezer, neşeli şarkılar söyleyerek yiyecek ararmış. Günlerden bir gün dalgınlıkla derin ve çamurlu bir çukura düşüp sıkışıp kalmış. Çukurdan bir türlü çıkamayan tilki, çaresizce orada öylece beklemeye başlamış. Bir süre sonra tilkinin etrafını karnı acıkmış yüzlerce küçük sinek sarmış.
Sinekler tilkinin canını çok yakıyor, kurnaz hayvan acıdan sürekli inliyormuş. O sırada yavaş adımlarla oradan geçen yumuşak kalpli bir kirpi tilkiyi fark etmiş. Kirpi, zavallı tilkinin bu üzücü durumunu görünce onun için çok endişelenmiş. Tilkiye yaklaşarak durmuş ve dikenli sırtını düzeltip tatlı bir sesle konuşmuş. "Dostum, bu sinekler seni çok rahatsız ediyor, müsaade et onları kovalayayım," demiş. Tilki, derin bir iç çekerek başını kaldırmış ve kirpiye dikkatle bakmış. "Nazik teklifin için teşekkür ederim ama lütfen sineklere dokunma," diye cevap vermiş.
Kirpi bu cevaba çok şaşırmış ve merakla nedenini sormuş. Tilki, halsiz bir ses tonuyla kirpiye durumu akıllıca açıklamaya başlamış. "Üzerimdeki bu sinekler zaten doydu, artık canımı eskisi kadar acıtmıyorlar," demiş. "Eğer onları kovalarsan, yerlerine aç ve daha acımasız yeni sinekler gelecektir," diye eklemiş. "O zaman kalan azıcık gücümü de tamamen kaybederim," diyerek derin bir nefes almış. Kirpi, kurnaz tilkinin bu mantıklı sözleri karşısında onun zekasına hayran kalmış. Ona yardım etmek amacıyla hemen çalıların arasından geçerek orman yoluna koyulmuş.
Bazen var olan küçük sıkıntılara katlanmak, gelecekteki daha büyük kötülüklerden bizleri korur. Gelen gideni aratır.
Gelen gideni aratır.