Tavşan ile Kaplumbağa
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı yeşil bir ormanda mağrur bir tavşan yaşardı. Bu hızlı tavşan, ormandaki bütün hayvanlara ne kadar çabuk koştuğunu söylerdi. Her gün rüzgar gibi esip geçer, kendisiyle gurur duyardı. Aynı ormanda yavaş ama sabırlı bir kaplumbağa da otururdu. Kaplumbağa her adımı dikkatle atar, hiç acele etmezdi. Bir gün tavşan, kaplumbağanın yavaş adımlarını görünce onunla alay etti.
Kaplumbağa güldü ve tavşana eğlenceli bir yarış teklif etti. Tavşan bu duruma çok şaşırdı ama teklifi hemen kabul etti. Bütün orman halkı heyecanla yarışın başlayacağı büyük ağacın yanında toplandı. Yarış başladı ve hızlı tavşan bir anda gözden kayboldu. Tavşan yolda arkasına baktı ve kaplumbağayı çok uzakta gördü. Biraz dinlenmek için ulu bir ağacın gölgesinde uykuya daldı.
Çalışkan kaplumbağa ise hiç durmadan, yavaş yavaş yoluna devam etti. Uyuyan tavşanın yanından sessizce geçti ve bitiş çizgisine yaklaştı. Tavşan uyandığında kaplumbağanın yarışı bitirmek üzere olduğunu fark etti. Bütün gücüyle koştu ama sabırlı kaplumbağa yarışı kazanmıştı. Kararlılık ve sabır, hızlı olmaktan her zaman daha değerlidir. Ağır git ki yol alasın.
Ağır git ki yol alasın.