Sporcu ve Pire
Bir varmış bir yokmuş, yemyeşil vadilerin ötesindeki şirin bir kasabada güçlü bir sporcu yaşarmış. Bu adam her gün koşar, ağır taşlar kaldırır ve kaslarını herkese gösterirmiş. Büyük yarışlara katılır, altın madalyalar kazanır ve kendisiyle gurur duyarmış. Fakat bu kasabada minik, hızlı ve meraklı bir pire de yaşarmış. Güneşli bir sabah sporcu bahçede dinlenirken, minik pire onun bacağına konmuş. Pire çok acıkmış ve güçlü sporcunun bacağını tatlıca ısırmış.
Sporcu aniden can acısıyla sıçramış ve öfkeyle bacağına bakmış. Küçücük pireyi görünce gözleri sinirden kocaman açılmış. Hemen elini kaldırmış ve pireyi yakalamaya çalışmış. Ama minik pire çok zıplamış ve hemen kaçmış. Sporcu derin bir nefes almış ve gökyüzüne doğru bağırmış. "Ey yüce kahramanlar, çabuk gelin ve bana yardım edin!" diye haykırmış.
"Bu tehlikeli canavarı yok etmek için gücünüze ihtiyacım var!" demiş. O sırada oradan geçen yaşlı ve bilge bir dede sporcuyu duymuş. Bilge dede gülümseyerek sporcunun yanına yaklaşmış. "Büyük kahramanları küçücük bir pire için mi çağırıyorsun?" diye sormuş. Sporcu bu sözleri duyunca çok utanmış ve başını öne eğmiş. Kendi küçük sorunlarını kendisi çözmesi gerektiğini anlamış. Küçük meseleler için büyük yardımlar istemek insanı komik duruma düşürür. Pire için yorgan yakılmaz.
Pire için yorgan yakılmaz.