Sırtlan ve Tilki
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı eski bir orman kenarında neşeli hayvanlar yaşardı. Bu güzel yerde akıllı bir tilki ile değişken huylu bir sırtlan vardı. Tilki her zaman dikkatli davranır, çevresindeki tehlikeleri çabucak anlardı. Sırtlan ise bir gün çok nazik, ertesi gün çok öfkeli olurdu. Ormandaki küçük hayvanlar bu yüzden sırtlana hiç güvenmezlerdi. Sıcak bir öğle vakti sırtlan, kurnaz tilkinin yanına yavaşça yaklaştı.
Tatlı bir sesle tilkiye neden kendisinden uzak durduğunu sordu. "Benimle dost olmak istemiyor musun?" dedi sırtlan üzgün bir yüzle. Akıllı tilki ağacın arkasına geçti ve sırtlana sakince baktı. "Seninle dost olmak isterdim ama ne zaman değişeceğini bilemiyorum," dedi. Sırtlan şaşırdı ve kendisinin çok iyi bir arkadaş olduğunu söyledi. Fakat o sırada bile gözlerinde kurnaz ve tehlikeli bir ışık vardı.
Tilki onun bu kararsız ve iki yüzlü halini hemen fark etti. Tilki, güven duyulmayan biriyle yakın olamayacağını iyice anladı. Ona zarar gelmeden önce oradan hızlıca uzaklaşmaya karar verdi. "Rengini her gün değiştiren biriyle yol yürünmez," diyerek ormana koştu. Sırtlan yalnız kaldı ve yaptığı hataları üzüntüyle düşündü. O günden sonra ormandaki kimse değişken sırtlana inanmadı. Her gün farklı davranan insanlara asla tam güven duyulmaz. İki yüzlü dosttan, açık düşman hayırlıdır.
İki yüzlü dosttan, açık düşman hayırlıdır.