Şarap Küpündeki Fare ve Kedi
Bir varmış bir yokmuş, göz alıcı bağların uzandığı eski bir mahzende küçük bir fare yaşarmış. Bu nemli ve loş mahzen, kocaman ahşap fıçılar ve mis kokulu şarap küpleriyle doluymuş. Bizim afacan fare, yüksek rafın üzerindeki üstü açık bir küpün kenarında dolaşırken dengesini kaybedip derin küpün içine düşüvermiş. Küpün dibindeki tatlı sıvının içinde çırpınmaya başlayan fare, kenarlara tutunmaya çalışsa da bir türlü yukarı tırmanamamış. Çaresizlik içinde çırpınırken küpün ağzında simsiyah kürk boy gösterivermiş. Mahzenin kurnaz ve çevik kedisi, tıkırtıları duyup merakla küpün kenarına kurulmuş.
Çırpınan fareyi gören kedi, bıyıklarını burarak "Nihayet elime düştün miniğim," diye mırıldanmış. Boğulmak üzere olan fare, son bir ümitle kediye yakarmış: "Lütfen beni bu karanlık küpten çıkar, sana minnettar kalacağım!" Kedi alaycı bir gülümsemeyle, "Seni çıkarırsam hemen deliğine kaçarsın, bana ne faydan olacak?" diye sormuş. Sıvının sarhoş edici etkisiyle başı dönen fare, "Söz veriyorum, beni kurtarırsan ne zaman çağırırsan yanına geleceğim ve kendimi sana teslim edeceğim," demiş. Bu cazip teklifi kabul eden kedi, uzun kuyruğunu küpün içine doğru uzatmış. Fare, kedinin kuyruğuna sımsıkı tutunarak binbir güçlükle dışarı çıkmayı başarmış.
Islak kürkünü silkeleyen fare, akıl almaz bir hızla yakındaki emniyetli deliğe fırlayıp saklanmış. Hayal kırıklığına uğrayan kedi, hırsla deliğin kapısına dayanıp patisiyle vurmaya başlamış. Kedi öfkeyle, "Hani bana söz vermiştin, ne zaman çağırsam gelecektin?" diye bağırmış. Güvenli yuvasında kurulan kurnaz fare, dışarıya doğru neşeyle seslenmiş. "Beni bağışla dostum ama o sözü verdiğimde şarap küpünün içindeydim ve ne dediğimi bilmiyordum!" Kurnaz farenin zekice cevabı karşısında afallayan kedi, eli boş bir şekilde mahzenin derinliklerinde gözden kaybolmuş. Zor anlarda düşüncesizce verilen vaatler, gerçeğin ışığında kolayca eriyip gider. Büyük lokma ye, büyük söz söyleme.
Büyük lokma ye, büyük söz söyleme.