Okuma Öğrenen Kurt
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı derin bir ormanın kalbinde, açgözlü ama pek meraklı bir kurt yaşarmış. Bu kurt, ormandaki bilge baykuşun diğer hayvanlara okuma öğrettiğini görünce alfabeye heves sarmış. Amacı ilim öğrenmek değil, okuma bilerek zayıf avları kolayca kandırıp kapmakmış. Bir sabah gümüş yapraklı meşe ağacının altına gidip baykuştan ders almak istediğini söylemiş. Bilge baykuş, kurdun niyetinden şüphelense de talebeyi geri çevirmeyip tahta levhayı önüne koymuş. Baykuş ilk harfi işaret ederek "A" dediğinde, kurt sabırsızlıkla "Akbaşlı leziz kuzu!" diye haykırmış. Eğitmen hüzünle başını sallayıp "B" harfini gösterince, kurt iştahla yalanarak "Besili teke!" yanıtını vermiş.
Ne kadar uğraşsalar da kurdun aklı harflerde değil, sadece midesindeymiş. O sırada ormanda gezinen akıllı bir eşek, kurdun bu komik çabasını uzaktan süzmüş. Eşek hemen kurdun yanına yaklaşarak ona dersinde yardım edebileceğini söylemiş. Kurt alaycı bir edayla "Sen harflerden ne anlarsın ki?" diye sormuş. Eşek gayet sakin bir sesle "Benim arka nalımda paha biçilmez bir mühür yazılıdır," demiş. Yeni başladığı okuma bilgisiyle övünmek isteyen kurt, bu gizemli yazıyı okumayı hemen kabul etmiş. Merakla eşeğin arka ayağına yaklaşan kurt, tırnağa kazınmış belirsiz çizgilere dikkatle odaklanmış.
Kurt harfleri sökmeye çalışırken eşek ani bir hareketle çifteyi kurdun çenesine yerleştirmiş. Neye uğradığını şaşıran talihsiz kurt, taklalar atarak yakındaki çalıların içine yuvarlanmış. Şişen burnunu ve sızlayan çenesini tutan kurt, gerçeği acı bir tecrübeyle kavramış. İlim öğrenmenin kaba kuvvetten veya hileden daha derin bir erdem gerektirdiğini anlamış. Kurnaz avcı, cezasını çekmiş bir halde ormanın derinliklerine doğru sessizce gözden kaybolmuş. Kötü niyetle bilginin peşine düşen, sonunda kendi cehaletinin kurbanı olur. Niyet ne ise kısmet odur.
Niyet ne ise kısmet odur.