Nankör Adam
Bir varmış bir yokmuş, sık ağaçlı ve gizemli bir ormanın derinliklerinde garip bir kuyu varmış. Yoksul fakat iyi kalpli bir oduncu, odun toplarken bu derin kuyudan gelen çaresiz sesleri duymuş. Kuyunun içine baktığında çamura batmış bir maymun, bir yılan, bir kaplan ve bir adam görmüş. Korku içindeki hayvanlar, oduncudan yardım isteyerek ona asla zarar vermeyeceklerine dair söz vermişler. Fakat yılan, fısıltılı bir sesle adama işaret ederek oduncuyu uyararak konuşmuş. Lütfen bu insanoğlunu kurtarma, çünkü insan milleti yapılan iyiliği çabuk unutur.
Yufka yürekli oduncu, yılanın bu uyarısına rağmen kıyamamış ve hepsini uzun bir halatla yukarı çekmiş. Kurtulan maymun oduncuya lezzetli meyveler getirmiş, kaplan ise ona som altından bir gerdanlık armağan etmiş. Yılan ise zora düşerse kendisini çağırmasını tembihleyerek karanlık ormanda kaybolmuş. Kuyudan çıkan adam ise oduncunun elindeki değerli gerdanlığı görünce hemen hırsa kapılmış. Kasabaya koşarak krala gitmiş ve oduncunun saraydan altın çaldığını iddia etmiş. Zavallı oduncu, arkadaş bellediği bu adamın iftirası yüzünden nöbetçiler tarafından hapse atılmış.
Karanlık zindanda çaresiz kalan oduncu, yılanın sözlerini hatırlayıp onu derin bir ıslıkla çağırmış. Sadık yılan gizlice zindana süzülmüş ve kralın oğlunu zehirleyerek sadece oduncunun şifalı bir otla onu iyileştirebileceğini fısıldamış. Oduncu, yılanın getirdiği şifalı otu prensin yarasına sürerek onu ölümün kıyısından çekip almış. Sevinçten gözleri dolan kral, oduncunun masumiyetini anlamış ve gerçeği açıklaması için ona söz hakkı vermiş. Oduncu başından geçenleri anlatınca, nankör adamın yalanı ortaya çıkmış ve zindana atılmış. Kral tarafından zenginlikle ödüllendirilen oduncu, ormandaki dostlarına teşekkür ederek huzurlu bir yaşama adım atmış. Böylece iyiliğin kıymetini hayvanlar bilirken, nankörlüğün sadece insandan geldiği bir kez daha kanıtlanmış. İyilik yap denize at, balık bilmezse Hâlık bilir.
İyilik yap denize at, balık bilmezse Hâlık bilir.