Müzisyen ve Prens
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı eski bir orman kenarında görkemli bir saray varmış. Bu sarayın genç prensi, devlet işlerinden ziyade büyüleyici flütünü çalmaya pek meraklıymış. Onun nefesinden dökülen melodiler, sert rüzgârı bile durdurup ormandaki kuşları susturacak kadar etkileyiciymiş. Ancak kederli saray halkı, geleceğin kralının sadece müzikle ilgilenmesini büyük bir endişeyle izliyormuş. Prens ise yeteneğine inanır, her akşam parlak yıldızların altında içten ezgiler fısıldarmış. Bir gün uzak diyardaki güzel prensesin amansız bir derin uykuya daldığı haberi krallığa ulaşmış.
Ülkenin en bilgili hekimleri bu gizemli hastalığa ne yazık ki hiçbir çare bulamamışlar. Prens, emektar flütünü yanına alarak saraydaki bu kederi dağıtmak için hemen yola çıkmış. Günler süren zorlu yolculuğun ardından tamamen sessizliğe gömülmüş olan kasvetli saraya varmış. Sarayın yaşlı kralı, bu genç müzisyeni karşısında görünce umutsuz bir sesle konuşmuş. "Bunca usta tabip kızımı uyandıramadı, senin ince flütün mü ona şifa verecek?" diye sormuş. Prens güvenle tebessüm ederek, "Gerçek sevgiyle çalınan bir ezgi, en derin uykuyu bile böler," yanıtını vermiş.
Ardından yavaşça prensesin odasına girmiş ve flütünü gümüş dudaklarına doğru yaslamış. Prens, ruhunun en derin köşelerinden gelen büyüleyici ve sıcak bir melodi çalmaya başlamış. Bu tatlı ve şifalı ses, soğuk odayı sarmış ve karanlık gölgeleri yavaşça dağıtmış. Melodinin eşsiz gücüyle gözlerini açan prenses, karşısındaki yetenekli genci görünce neşeyle gülümsemiş. Kral, biricik kızının kurtulduğunu görünce sevinç gözyaşlarıyla genç prensi hemen bağrına basmış. İki genç kısa süre sonra görkemli bir düğünle evlenip krallığa büyük huzur getirmişler. İçtenlikle icra edilen sanat, en aşılmaz görünen engelleri bile sevgiyle aşmayı başarır. Sanat altın bileziktir.
Sanat altın bileziktir.