Menderes Nehrindeki Tilkiler
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı eski bir orman kenarında kurnaz tilkiler yaşardı. Bu tilkiler kıvrım kıvrım akan Menderes Nehrinin yanında neşeyle oynarlardı. Sıcak bir yaz gününde bütün tilkiler çok susadı. Menderes Nehrinin kıyısına kadar koşup serinlemek istediler. Fakat nehir bugün çok hızlı ve coşkulu akıyordu. Tilkiler korkuyla köpüklü sulara bakıp geride durdular.
İçlerinden biri cesur görünmek istedi ve öne çıktı. "Ben sudan korkmam, hemen içerim" diye bağırdı. Dikkatlice nehre yaklaştı ama ayağı birden kaydı. Hızlı akıntı onu hemen içine aldı ve sürüklemeye başladı. Diğer tilkiler endişeyle nehirden tarafa koşup seslendiler. "Bizi bırakıp nereye gidiyorsun, su içmeyecek misin?" diye sordular.
Suda yüzen tilki utandı ama belli etmemeye çalıştı. "Milet şehrine acil bir haber götürmem gerekiyor!" diye bağırdı. "Dönüşte bol bol su içerim" diyerek dalgaların arasında kayboldu. Kıyıdaki tilkiler onun boş gururunu anlayıp akıllandılar. Yavaşça daha sakin bir su kenarı bulup susuzluklarını giderdiler. Boş gurur insanı zor duruma düşürür ve komik gösterir. Büyük lokma ye, büyük söz söyleme.
Büyük lokma ye, büyük söz söyleme.