Maymun ve Tüccar
Evvel zaman içinde, masmavi denizlerin kıyısındaki zengin bir liman kentinde yaşayıp giden kurnaz bir tüccar varmış. Bu tüccar, uzak diyarlardan getirdiği nadide kumaşları ve baharatları satarak büyük bir servet biriktirmişti. Yanından hiç ayırmadığı sevimli fakat son derece taklitçi bir maymunu da vardı. Maymun, sahibinin her hareketini büyük bir dikkatle izler, onun yaptıklarını tıpatıp taklit etmekten büyük keyif alırdı. Sıcak bir yaz sabahı tüccar, altın dolu kesesiyle birlikte yeni bir ticaret seferine çıkmak üzere ahşap bir gemiye bindi. Güverteye kurulan tüccar, gün boyunca ışıl ışıl parıldayan altınlarını çıkarıp tek tek saymaya başladı.
Köşeden onu izleyen maymun, adamın paraları nasıl parmaklarıyla kavradığını ve neşeyle tarttığını hafızasına kazıdı. Yolculuk ilerledikçe deniz dalgalandı ve yorgun düşen tüccar, kese başucundayken derin bir uykuya daldı. Fırsatı değerlendiren zeki maymun, sessizce sokularak ağır altın kesesini kaptığı gibi direğin tepesine tırmandı. Yelkenlerin gölgesinde oturan sevimli hayvan, sahibinin gündüz yaptığı gibi keseyi açıp altınları çıkarmaya başladı. Maymun önce bir altını geminin ahşap güvertesine attı, ardından diğer altını coşkun deniz sularına bıraktı. Bir altın denize, bir altın güverteye düşerken çıkan şıngırtılar dalga seslerine karışıp yankılandı.
Gemideki tayfalar bu garip manzarayı şaşkınlıkla izliyor, fakat maymuna müdahale etmeye cesaret edemiyorlardı. Çıkan gürültüye uyanan tüccar, başucundaki kesenin boş olduğunu görünce dehşet içinde başını yukarı kaldırdı. Biricik servetinin yarısının masmavi suların derinliklerinde kaybolup gittiğini görünce çaresizce dövünmeye başladı. "Dur, yapma!" diye bağırdıysa da maymun sahibine gülümsedi ve son altını da denize fırlattı. Kese tamamen boşaldığında maymun neşeyle aşağı indi ve bomboş keseyi sahibinin kucağına bıraktı. Kurnazlıkla kazandığı servetin yarısını denize kaptıran tüccar, taklitçi dostuna bakıp yaptığı hatanın farkına vardı. Başkalarına gösteriş yapmak ve haksız kazançla böbürlenmek, gün gelir insanı en beklemediği anda kayıplarla yüzleştirir. Rüzgârla gelen, selle gider.
Rüzgârla gelen, selle gider.