Kurt ve Keçi
Güneşli bir bahar gününde aç bir kurt dağların arasında yiyecek arıyordu. Yüksek ve dik bir kayalığın tepesinde küçük bir keçi göründü. Keçi, kayanın üzerindeki taze yeşil otları lezzetle yiyordu. Kurt keçiyi gördü ama o yüksek kayalığa tırmanamadı. Bu yüzden aklına kurnazca bir plan geldi. Kurt tatlı bir sesle kayalığın altından keçiye seslendi.
"Sevgili keçi dostum, orada düşmekten hiç korkmuyor musun?" dedi. "Aşağıya, benim yanıma gel çünkü burada çok güzel otlar var." "Buradaki çimenler hem daha tatlı hem de çok yumuşak." Keçi akıllı bir hayvandı ve kurdun niyetini hemen anladı. Kurt aslında onu korumak değil, karnını doyurmak istiyordu. Keçi kayalığın kenarından aşağıya doğru dikkatle baktı.
Keçi sakince gülümseyerek kurda cevap verdi. "Benim için endişelendiğin için teşekkür ederim kurnaz dostum." "Ama sen beni değil, kendi karnını düşünüyorsun." "Ben bu yüksek kayalıkta kalıp güvenle ot yemeyi tercih ederim." Kurt kurnazlığının işe yaramadığını anladı ve oradan uzaklaştı. Kötü niyetli kişilerin tatlı sözlerine asla inanmamalıyız. Her yüzüne güleni dost sanma.
Her yüzüne güleni dost sanma.