Kurt ve Eşek Mahkemede
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı eski bir orman kenarında sevimli bir eşek yaşardı. Bu eşek, gün boyu taze çimenler yer, hiç kimseye zararı dokunmadan sükûnet içinde ömür sürerdi. Ormanın derinliklerinde ise açgözlülüğü ve kurnazlığıyla tanınan hain bir kurt dolaşırdı. Kurt, masum eşeğin huzurlu yaşamını kıskanır, ona zarar vermek için fırsat kollardı. Güneşin altın sarısı ışıkları çayırı aydınlatırken, ormanın kıyısında sessiz bir gerilim tırmanıyordu. Bir sabah kurt, kendi ininde sakladığı avını kaybettiğini iddia ederek büyük bir gürültü kopardı.
Açgözlü kurt, masum eşeğe yaklaşarak onu hırsızlıkla suçlamaya başladı. Eşek, bu beklenmedik iftira karşısında şaşkına döndü ve sakince masum olduğunu söyledi. Öfkeden gözü dönen kurt, meseleyi çözmek için orman mahkemesine gitmeyi teklif etti. Ormanın en bilge hayvanı olan kurnaz tilki, adil kararlar vermesiyle bilindiği için yargıç seçildi. Kurt, meclisin önünde büyük bir tiyatro oynayarak eşeğin kışlık yiyeceklerini çaldığını öne sürdü. "Sayın yargıç, bu sessiz görünen eşek dün gece gizlice inime girip avımı çaldı," dedi.
Eşek ise başını dik tutarak kendinden emin bir ses tonuyla savunmasını yaptı. "Ben hayatım boyunca sadece taze ot yedim, etle hiçbir işim olmadı," diye ekledi. Yargıç tilki, tarafları dikkatle dinledikten sonra kurda olayın ayrıntıları hakkında sorular sordu. Yalanının ortaya çıkmasından korkan kurt, şaşkınlıkla çelişkili ifadeler vermeye başladı. Tilki, muhafızları kurdun inine göndererek detaylı bir arama yapılmasını emretti.
Kısa süre sonra muhafızlar, kayıp olduğu iddia edilen eti kurdun kendi yatağının altında buldu. Gerçeğin anlaşılması üzerine tilki, eşeğin beraatine ve kurdun ormandan sürülmesine karar verdi. Hain kurt utanç içinde kaçarken, dürüst eşek huzur dolu çayırına neşeyle geri döndü. Adalet, iftiranın karanlık perdesini yırtarak dürüstlüğün aydınlığını her zaman ortaya çıkarır. Yalancının mumu yatsıya kadar yanar.
Yalancının mumu yatsıya kadar yanar.