Kurt ve Çoban
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı eski bir orman kenarında genç bir çoban yaşardı. Çoban her sabah beyaz koyunlarını taze çimenlerin üzerine götürürdü. Kuşlar neşeyle öter, koyunlar sakin bir şekilde otlardı.
Bir gün büyük ve gri bir kurt ağaçların arasından göründü. Çoban başta çok korktu ve elindeki sopayı sıkıca tuttu. Ancak kurt koyunlara hiç zarar vermedi ve uzaktan onları izledi.
Günler geçtikçe kurt çobanın yanına daha çok yaklaştı. Yaramaz bir koyun sürüden kaçınca, kurt onu çobana geri getirdi. Çoban bu duruma çok şaşırdı ve kurda güvenmeye başladı. "Bu kurt artık koyunlarımı koruyan iyi bir dost oldu," dedi.
Güneşli bir öğleden sonra çoban yakındaki kasabaya gitmek istedi. Koyunlarını tatlı uykusundaki kurda emanet edip yola çıktı.
Çoban gidince vahşi kurt gerçek yüzünü ortaya çıkardı. Aç kurt hemen sürüye saldırdı ve koyunların hepsini yedi.
Akşamüstü köye dönen çoban çayırda sadece beyaz yünler buldu. Çoban üzüntüyle yere oturdu ve yaptığı büyük hatayı anladı.
Tehlikeli bir hayvana asla güvenilmeyeceğini geç de olsa öğrendi. Kötü huylu kimseler ne kadar dost görünürse görünsün asla değişmezler. Kurt tüyünü değiştirir, huyunu değiştirmez.
Kurt tüyünü değiştirir, huyunu değiştirmez.