Kurt ve At
Güneşli bir bahar gününde kurnaz bir kurt tarlada geziyordu. Tarlanın ortasında bol miktarda taze ve sarı arpa gördü. Ancak kurtlar arpa yiyemediği için bu yiyecek onun işine yaramadı. O sırada yolun kenarında güçlü ve güzel bir at belirdi. Kurt hemen kurnazca bir plan yapmaya karar verdi. Kurt gülümseyerek hızlıca atın yanına doğru koştu.
Ona tatlı bir sesle büyük bir iyilik yapmak istediğini söyledi. "Sevgili dostum, senin için harika bir arpa tarlası buldum," dedi. "Seni çok sevdiğim için bu lezzetli tarlaya hiç dokunmadım," diye ekledi. "Gel ve bu taze arpalardan doya doya ye," diyerek atı çağırdı. At kurnaz kurda baktı ve onun niyetini hemen anladı. Sakin bir sesle kurdun yüzüne bakarak cevap verdi.
"Eğer kurtlar arpa yiyebilseydi, bu tarlayı bana asla bırakmazdın," dedi. "Senin bu sahte iyiliğin sadece kendi çaresizliğinden kaynaklanıyor," diye ekledi. Akıllı at kurda hiç güvenmedi ve oradan hızla uzaklaştı. Kurnaz kurt planı bozulduğu için tarlada utanç içinde kaldı. Kendi işine yaramayan şeyleri başkasına iyilik gibi sunan insanlara güvenilmez. Yalancının mumu yatsıya kadar yanar.
Yalancının mumu yatsıya kadar yanar.