Kurdun Eğittiği Tilki
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı eski bir orman kenarında, kurnazlığıyla nam salmış yaşlı bir kurt yaşardı. Günlerden bir gün bu mağrur avcı, ormanda yapayalnız kalmış çaresiz bir tilki yavrusuna rastladı. İçindeki merhamet kırıntısıyla küçük yavruyu himayesine alıp ona hayatta kalmanın inceliklerini öğretmeye karar verdi. Rüzgârın sesini dinlemeyi, iz sürmeyi ve pusuda beklemeyi günden güne tilkiye ilmek ilmek işledi. Zeki tilki yavrusu ise ustasının her dersini zihnine kazıyor, fırsat kolluyordu. Zaman hızla aktı ve küçük tilki, kürkü parıldayan gayet zeki bir delikanlıya dönüştü. Bir sabah yaşlı kurt, genç talebesini sınamak amacıyla onu köyün yakınındaki büyük bir ağıla götürdü.
Kurt, gururla göğsünü kabartıp tilkiye dönerek "Bugün bana öğrendiğin hünerleri gösterme sırası sende," dedi. Genç tilki, sinsi bir tebessümle ağıldaki en semiz kuzuyu gözüne kestirdi. Çitin ardına süzülmeden önce kurda dönüp "Ustam, kuzuyu çekerken sürprizle karşılaşmamak için kapıda bekleyin," diye fısıldadı. Zeki tilki, avluya girer girmez bağlı duran heybetli çoban köpeğinin ipini gizlice çözdü. Ardından bir çığlık koparıp köpeği doğrudan ağılın dışında bekleyen kurdun üzerine doğru kışkırttı. Öfkeli köpeğin hırıltısını duyan kurt, canını kurtarmak için amansız bir kaçış mücadelesine başladı. Yaşanan bu kargaşadan yararlanan tilki ise kuzuyu kaptığı gibi ormanın derinliklerine doğru hızlıca gözden kayboldu.
Akşam olup da yorgun düşen kurt inine döndüğünde, tilki lezzetli ziyafetini çoktan bitirmişti. Yaşlı kurt öfkeyle parıldayan gözlerle bakarken tilki, "Bana hileyi siz öğrettiniz ustam," diyerek hürmetle eğildi. Kendi öğrettiği taktikle mağlup edildiğini anlayan yaşlı kurt, derin bir iç çekti. Yıllarca kaba kuvvetle ormana hükmettiğini sanırken, zekânın ve kurnazlığın sınır tanımadığını acıyla tecrübe etmişti. Çırağının kendisini aştığını kabul eden kurt, o günden sonra liderliği genç tilkiye devretti. Kurnaz tilki ise ustasından aldığı meşaleyle ormanın yeni ve tek hakimi olarak yaşamını sürdürdü. Ustasına hürmet eden ama zekâsını da konuşturanlar, hayatta daima kendi yolunu çizmeyi başarırlar. Boynuz kulağı geçer.
Boynuz kulağı geçer.