Kurbağalar ve Zeus
Geniş bir bataklıkta özgür kurbağalar yaşıyordu. Özgür yaşamlarından sıkılıp gökyüzüne yalvardılar. Bizi yönetecek bir kral istiyoruz dediler. Zeus kurbağaların bu isteğine gülümsedi. Bataklığın ortasına koca bir odun parçası attı. Odun suya büyük bir gürültüyle düştü. Kurbağalar korkuyla çamurların altına saklandılar.
Bir süre sonra odunun hiç kımıldamadığını gördüler. Sudan çıkıp odunun üstüne zıpladılar. Bu odun çok hareketsiz diyerek şikayet ettiler. Bize sert ve güçlü bir kral ver dediler. Zeus kurbağaların bu açgözlülüğüne çok kızdı. Bataklığa acımasız bir leylek gönderdi.
Leylek bataklığa inip kurbağaları teker teker yemeye başladı. Korkudan titreyen kurbağalar eski özgür günlerini aradılar. Fakat pişmanlık için artık çok geçti. Leylek bataklıktaki kurbağaları avlamaya devam etti.
Özgürlüğün değerini bilmeyenlerin ellerindekini de kaybedeceğini gördüler.
Gelen gideni aratır.
Gelen gideni aratır.