Kumaşçı ile Kömürcü
Siyah tozlarla kaplı bir dükkanda kömürcü yaşar. Kömürcünün komşusu kar beyazı kumaşlar yıkayan bir terzidir. Terzi elbiseleri serin sularla pırıl pırıl temizler. Kömürcü güleryüzle terziyi kendi evine davet eder.
"Gel benimle aynı çatının altında yaşa," der. "Birlikte ekmek yeriz ve dost oluruz." Terzi siyah tozlara bakar ve başını sallar.
Terzi dostça fakat kararlı bir sesle konuşur. "Bu imkansız ve tehlikeli bir istektir," der. "Benim ak kumaşlarım senin kararttığın tozla kirlenir." "Senin kararttığın yeri ben asla temizleyemem."
Kömürcüyle duran islenir, ziftle yatan kirlenir.
Kömürcüyle duran islenir, ziftle yatan kirlenir.