Koyun Kılığında Kurt
Evvel zaman içinde, gür çam ağaçlarının yükseldiği derin bir vadi kenarında yaşlı bir çoban yaşardı. Bu çoban, bembeyaz yünleriyle çayırda huzurla otlayan koyunlarını her akşam güvenli ağılına götürürdü. Ormanın karanlık köşelerinde ise sinsi gözleriyle sürüyü izleyen kurnaz bir kurt gizlenmekteydi. Ne var ki uyanık çoban ve sadık köpeği sayesinde bu kurt sürüye bir türlü yaklaşamıyordu. Günler geçtikçe açlığı artan kurt, nihayetinde aklına gelen haince bir planla harekete geçmeye karar verdi.
Bir öğleden sonra otlakta çalıların arasında kurumuş bir koyun postu bulan kurdun gözleri parladı. Postu özenle sırtına geçiren sinsi hayvan, deredeki aksine bakarak memnuniyetle gülümsedi. Akşamüstü güneş tepelerin ardında kaybolurken, yavaş adımlarla koyun sürüsünün arasına sessizce karıştı. Sürüye yeni katılan bu iri koyunu fark etmeyen çoban, tüm hayvanları ağıla kapatıp kapıyı kilitledi. Karanlık çöküp herkes uykuya daldığında kurt, kolayca avlanabileceği düşüncesiyle içten içe sevinmekteydi.
Yanındaki küçük kuzuya bakarak alçak bir sesle, "Artık bu gecenin en lezzetli ziyafeti benim olacak," diye fısıldadı. Ancak gecenin yarısında çobanın ağıla doğru yaklaşan ayak sesleri tüm planı birdenbire değiştirdi. Ertesi günkü büyük pazar için ziyafet hazırlığı yapmak isteyen çoban, zifiri karanlıkta içeri girdi. Çoban, zifiri karanlıkta koyunları ayırt edemediğinden doğrudan sürünün en iri görünen üyesine doğru uzandı. Yanıltıcı yünlü postun altındaki kurdu en besi koyun sanarak bir hamlede yakalayıp dışarı çıkardı.
Ne olduğunu anlayamayan kurt, kendi kurduğu tuzağa düşerek çobanın elinden bir türlü kurtulamadı. Böylece kurnaz kurt, başkalarını kandırmak için büründüğü kılık yüzünden hayatının en büyük dersini aldı. Başkalarını aldatmak için hileye başvuranlar, gün gelir kendi kazdıkları kuyuya düşerler. Yalancının mumu yatsıya kadar yanar.
Yalancının mumu yatsıya kadar yanar.