Koyun, Geyik ve Kurt
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı eski bir orman kenarında mütevazı bir koyun yaşarmış. Bu akıllı koyun, her mevsim binbir emekle buğday biriktirir ve ambarını tam doldururdu. Ormanın derinliklerinde ise heybetli boynuzlarıyla gururlanan ama tembel bir geyik süzülürdü. Yılın en çetin kışı yaklaşırken geyik yiyeceksiz kalmış ve ne yapacağını bilemez halde kara kara düşünmeye başlamıştı. Sonunda çaresizce koyunun kapısını çalmaya ve ondan borç istemeye karar vermişti. Geyik, tatlı diliyle koyuna yaklaşarak bir çuval buğday ödünç almak istediğini söyledi. "Korkma dostum," dedi geyik gülümseyerek, "bahar geldiğinde borcumu eksiksiz ödeyeceğim."
Koyun biraz tereddüt edince geyik hemen arkasındaki sık çalıları işaret etti. "Eğer bana inanmıyorsan, ormanın en güçlüsü olan kurt kefilim olsun," diye ekledi. O sırada çalıların arasından sinsi bakışlarıyla aç bir kurt süzülüp yanlarına geldi. Kurt, keskin dişlerini göstererek geyiğin sözlerine kefil olduğunu gururla ilan etti. Tedbirli koyun, karşısındaki bu tehlikeli ittifakı görünce derin bir düşünceye daldı. Kendi kendine, "Geyik zaten çok hızlı koşar ve bir tehlike anında hemen kaçar," diye geçirdi. "Kurt ise her zaman bir yırtıcıdır ve vakti geldiğinde borcu ödemek yerine beni avlar," dedi.
Koyun, başını iki yana sallayarak geyiğe ve kurda kararlı bir cevap verdi. "Kefilinizin kim olduğuna bakılırsa, bu anlaşma benim için hiç de güvenli değil," dedi. "Süre dolduğunda geyik çabucak kaçar, kurt ise borcu ödemek yerine canımı almaya kalkar." Koyunun bu mantıklı tecrübesi karşısında ne geyik bir söz söyleyebildi ne de kurt yanıt verebildi. Niyetlerinin anlaşıldığını fark eden iki kurnaz hayvan, mahcup bir şekilde ormanın derinliklerinde kayboldu. Akıllı koyun ise ambarındaki rızkını korumuş olmanın huzuruyla sıcak yuvasına çekildi. Tehlikeli kişilerin kefil olduğu vaatlere aldanmamak, kişinin kendini ve emeğini korumasını sağlar. Kurt ile koyun bir arada durmaz.
Kurt ile koyun bir arada durmaz.