Köpek ve Kuzu
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı eski bir orman kenarında neşeli bir kuzu yaşarmış. Bu sevimli kuzu, kırların yumuşak çimenlerinde otlar, bembeyaz ve sıcacık yünüyle herkesin sevgisini kazanırdı. Aynı çiftliğin yakınlarında ise her zaman daha fazlasını isteyen, kurnaz ve huysuz bir köpek gezinirdi. Köpek, çalışmadan kolay yoldan kazanç elde etmenin hayallerini kurar, gözünü kuzunun değerli yününe dikerdi. Güneşli bir sonbahar sabahında köpek, masum kuzuyu tuzağa düşürmek için sinsi bir plan hazırladı. Köpek, kuzunun yolunu keserek yüksek bir sesle ona iftira atmaya başladı.
"Geçen ay bana bir somun taze ekmek borçlanmıştın, derhal borcunu ödemelisin!" diye bağırdı. Şaşkına dönen kuzu, hayatı boyunca hiç ekmek yemediğini ve kimseye borcu olmadığını kibarca dile getirdi. Ancak art niyetli köpek, yanına çağırdığı kurnaz tilki ve yalancı kurdu şahit gösterdi. Tilki ile kurt, sırf kuzunun sıcacık yününden pay alabilmek uğruna köpeğin yalanını hemen doğruladılar. Zavallı kuzu, bu üçlü ittifak karşısında ne kadar dil dökse de derdini kimseye anlatamadı. Yalancı şahitlerin baskısı artınca, çaresiz kalan kuzu haksız bir karara boyun eğmek zorunda kaldı.
Köpek, borç karşılığında kuzunun kırkılan yumuşacık yünlerini hırsla kendi kulübesine taşıdı. Fakat sahtekarlıkla elde edilen bu haksız kazanç, köpeğe umduğu mutluluğu ve huzuru getirmedi. Açgözlü tilki ile aç kurdun pay istemesi üzerine aralarında büyük bir kavga patlak verdi. Çıkan şiddetli kavgada yünler rüzgara kapılıp ormanın derinliklerine dağıldı ve tamamen yok oldu. Üstelik hilekar köpek, adaletli çiftçi tarafından fark edilerek çiftlikten tamamen kovuldu. Kuzu ise tüyleri yeniden uzayana kadar dostlarının yardımıyla sıcacık yuvasında güvenle korundu. Yalana ve iftiraya dayanarak elde edilen haksız kazançlar insanlara asla hayır getirmez. Yalancının mumu yatsıya kadar yanar.
Yalancının mumu yatsıya kadar yanar.