Kız Kardeş ve Erkek Kardeş
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı eski bir orman kenarında üvey annelerinden kaçan iki kardeş yaşarmış. Küçük kız kardeş akıllı ve merhametli, erkek kardeş ise meraklı ve heyecanlı bir çocukmuş. Zalim üvey anne, sihirli güçlerini kullanarak ormandaki tüm tatlı su pınarlarını büyülemişti. İki kardeş ellerini tutuşup bilinmeze doğru yürürken, yaprakların fısıltısı onlara rehberlik ediyordu. Yolculuk uzadıkça hava ısınmış ve küçük erkek kardeşin boğazı susuzluktan kurumaya başlamıştı. Bir süre sonra çalıların arasından şırıl şırıl akan berrak bir pınar çıkmış. Kız kardeş suyun sesine kulak verdiğinde, dere fısıldayarak "Beni içen kaplan olur!" diyormuş.
Abla kardeşini uyararak onu durdurmuş ve birlikte yürümeye devam etmişler. İkinci pınara geldiklerinde su bu kez "Beni içen kurt olur!" diye seslenmiş. Kardeşi sabırsızlansa da akıllı abla onu bir kez daha içmekten vazgeçirmiş. Ancak üçüncü pınarda dayanamayan erkek kardeş, ablasının uyarılarını dinlemeyip hemen eğilerek sudan içmiş. O anda çocuk sevimli, ürkek ve gümüş tüylü bir geyiğe dönüşmüş. Kız kardeş gözyaşları içinde geyik kardeşine sarılmış ve ona asla ayrılmayacaklarına söz vermiş. İki kardeş ormanın kalbindeki küçük, terkedilmiş bir kulübeye sığınarak huzurla yaşamaya başlamışlar.
Günlerden bir gün, ülkenin adaletli kralı ormanda avlanırken bu sevimli geyiği fark etmiş. Geyiği takip eden kral, kulübedeki dünyalar güzeli kız kardeşle karşılaşmış ve ona ilk görüşte aşık olmuş. Kral, genç kızı ve geyik kardeşini sarayına davet ederek görkemli bir düğünle evlenmiş. Kötü kalpli üvey annenin yaptığı sihirden haberdar olan kral, büyücüyü saraya çağırıp cezasını vermiş. Büyünün bozulmasıyla birlikte sevimli geyik yeniden eski insan haline dönmüş. Sarayda büyük bir sevinç yaşanmış ve kardeşler birbirine neşeyle sarılmışlar. Sevgi, sabır ve aile bağı en karanlık büyüyü bile bozmaya yeterlidir. Sabır acıdır, fakat meyvesi tatlıdır.
Sabır acıdır, fakat meyvesi tatlıdır.