Kirli Köpek
Bir varmış bir yokmuş, yemyeşil vadilerin ötesinde, görkemli bir konağın bahçesinde yaşayan Maço adında gururlu bir köpek varmış. Yumuşacık, tüylü ve kar gibi beyaz kürkünü her gün aynada hayranlıkla izlemek onun en büyük zevkiymiş. Konağın hanımı ona özenle bakar, incili tasmasını takar ve onu ipek yastıklarda uyuturmuş. Ancak Maço kendisini öyle yükseklerde görürmüş ki bahçedeki diğer hayvanlara selam bile vermezmiş. Bir bahar sabahı, çitlerin arkasındaki gizemli ormanı merak ederek dışarı fırlayıvermiş. Ormanın derinliklerine daldığında ansızın sağanak bir yağmur bastırmış ve yollar çamur deryasına dönmüş.
Islanmaktan korkan Maço, panikle koşarken derin bir çamura yuvarlanıp tepeden tırnağa balçığa bulanmış. O bembeyaz ve parlak kürkünden eser kalmamış, üzeri dikenler ve yapraklarla kaplı simsiyah bir yaratığa dönüşmüş. Korkuyla konağa geri koştuğunda, kapıdaki nöbetçi onu tanıyamayıp değneğiyle dışarı kovalamış. "Uzak dur buradan, pis ve yabancı yaratık!" diye bağırmış nöbetçi hiddetle. Maço, "Ben bu konağın en değerli köpeğiyim, açın kapıyı!" diye havlamış ama sesi fırtınada kaybolmuş. Çaresiz kalan kibirli köpek, sığınacak bir yer aramak için karanlık ormana doğru tekrar kaçmak zorunda kalmış.
Ormandaki mütevazı sokak köpekleri onun bu halini görünce alay etmek yerine ona acıyıp kulübelerini açmışlar. Gece boyunca ona yiyecek vermişler ve onu soğuk rüzgârdan korumuşlar. Ertesi sabah sevecen köpekler, Maço'yu berrak bir derenin kenarına götürüp çamurlarından temizlenmesine yardım etmişler. Suda yıkanıp eski tüylerine kavuşan Maço, dış görünüşün insanları ne kadar çabuk yanılttığını anlamış. Kendi kibri yüzünden daha önce hor gördüğü bu dostların yüce gönüllülüğü karşısında derin bir mahcubiyet duymuş. Konağına geri döndüğünde artık sadece tüyleriyle değil, kalbindeki alçakgönüllülük ve sevgiyle parıldayan bir köpek olmuş. Dış görünüşün ve kibrin geçici, dostluğun ve merhametin ise baki olduğunu hayatı boyunca unutmamış. İnsan görünüşüyle karşılanır, gösterdiği güzel şahsiyetiyle uğurlanır.
İnsan görünüşüyle karşılanır, gösterdiği güzel şahsiyetiyle uğurlanır.