Kedi ile Horoz
\nEski bir çiftlikte güneş yavaşça doğar. Kırmızı ibikli bir horoz çatıya çıkar. Kanatlarını çırpar ve neşeyle öter. Onun gür sesi tüm avluda yankılanır.
\nAç bir kedi onu gizlice izler. Keskin pençeleriyle horozun üzerine atlar. "Sen çok gürültücü bir kuşsun!" der kedi. "Bu çirkin sesinle herkesi rahatsız ediyorsun."
\nHoroz cesurca kediye cevap verir. "Ben her sabah insanları uykudan uyandırırım. Onlar benim sesimi sevinçle karşılarlar." Kedi bu mantıklı cevaba çok sinirlenir.
"O zaman sen kesinlikle bir hırsızsın!" der. "Gizlice insanların altın sarısı buğdaylarını yiyorsun." Horoz yine dürüstçe kendini savunur. "İnsanlar o lezzetli buğdayları bana kendileri verirler."
Kedinin söyleyecek hiçbir bahanesi kalmaz. Karanlık gözleriyle horoza öfkeyle bakar. "Senin haklı olman benim hiç umurumda değil! Çünkü ben sadece çok açım!" diye vahşice bağırır.
\nKötü kalpli kedi masum horoza acımasızca saldırır.
"Zalimin bahanesi hiç tükenmez."
"Zalimin bahanesi hiç tükenmez."