Kazlar ve Turnalar
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı geniş bir tarlanın yanında iki grup kuş yaşardı. Bu tarlada ağır ve şişman kazlar ile uzun bacaklı, hafif turnalar birlikte beslenirdi. Kazlar sürekli lezzetli tohumları yer ve her geçen gün daha da ağırlaşırdı. İnce turnalar ise az yer, gökyüzünde özgürce süzülmekten büyük keyif alırdı. Yeşil tarlanın huzurlu havası her sabah güzel kuş sesleriyle dolardı. Güneşli bir öğleden sonra tarlaya aniden eli tüfekli bir avcı geldi.
Avcının adımlarını duyan akıllı turnalardan biri hemen tehlikeyi fark etti. Turna yüksek sesle, "Çabuk kaçın, avcı geliyor!" diye bağırdı. Şişman kazlar korkuyla çırpınmaya başladı ama bir türlü havalanamadılar. Kazların gövdeleri çok ağırdı ve kanatları onları taşımakta zorlanıyordu. Hafif turnalar ise hemen kanat çırpıp gökyüzünün maviliğine doğru uçtular. Kazlar tarlanın ortasında çaresizce koşuyor ve bağırıyordu.
Avcı tarlaya hızla yaklaştı ve kaçamayan kazların hepsini yakaladı. Yükseklerde güvenle uçan turnalar, aşağıda kalan arkadaşlarına üzüntüyle baktı. Kazlar çok fazla yemenin ve ağırlaşmanın cezasını ağır ödemişti. Turnalar özgürce uçarak uzak diyarlara doğru yolculuklarına devam etti. Fazla yük ve hırs, tehlike anında hareket etmeyi zorlaştırır. Azı karar, çoğu zarar.
Azı karar, çoğu zarar.