Kartal ve Karga
Bir dağın zirvesinden süzülen bir kartal, hızla alçalarak bir kuzuyu kapıp gökyüzüne havalandı. Bunu ağacın dalından izleyen kibirli bir karga, kendisinin de aynı şeyi yapabileceğini sandı. Gözünü tarladaki kocaman bir koça diken karga, büyük bir gürültüyle koçun sırtına atladı. Fakat pençeleri koçun kalın ve kıvırcık yününe dolandı, çırpındıkça daha da sıkıştı.
Karga ne kadar kanat çırpsa da havalanamadı ve çaresizce orada takılı kaldı. Çoban gelip kargayı kolayca yakaladı, kanatlarını kesip çocuklarına oynaması için götürdü. Çobanın çocukları "Bu ne kuşu?" diye sorunca çoban "Kendini kartal sanan bir karga" dedi. Karga kendi sınırlarını bilmemenin ve boyundan büyük işlere kalkışmanın cezasını ağır ödedi.
Kendi gücünü aşan işlere kalkışan gülünç duruma düşer. Boyundan büyük işlere kalkışma. Kendi sınırlarını bilmeyen felakete sürüklenir. Ölçüsüz gurur yıkım getirir.
Herkes kendi harcına göre davranmalıdır. Çerçi tüccar olamaz. Ayağını yorganına göre uzat.
Boyundan büyük işlere kalkışma.