Kaplumbağa ve Kartal
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı eski bir orman kenarında küçük bir kaplumbağa yaşardı. Bu kaplumbağa yeşil çimlerin üzerinde yavaş yavaş yürür ve hep gökyüzüne bakardı. Mavi bulutların arasında süzülen kuşları gördükçe onlar gibi uçmak isterdi. Yüksek kayalıkların tepesinde ise cesur ve güçlü bir kartal yuva yapmıştı. Kaplumbağa her gün bu güzel kartalı büyük bir hayranlıkla izlerdi.
Bir gün kaplumbağa bütün cesaretini topladı ve yüksek kayalığa doğru tırmandı. Kartalın yanına varınca ona uçmayı öğrenmek istediğini söyledi. Akıllı kartal gülümseyerek kaplumbağaya kanatlarının olmadığını hatırlattı. Kaplumbağa ise pes etmedi ve kartala parlak deniz kabukları vermeyi söz verdi. Kartal onu defalarca uyardı ama meraklı kaplumbağa kararından hiç dönmedi.
Sonunda kartal kaplumbağayı güçlü pençeleriyle yakaladı ve gökyüzüne doğru havalandı. Rüzgâr kaplumbağanın yüzüne çarpıyor, aşağıda yeşil orman küçücük görünüyordu. Yeterince yükseğe çıktıklarında kartal kaplumbağayı yavaşça havada serbest bıraktı. Kaplumbağa sevinçle kanat çırpmak istedi ama hızla aşağıya doğru düşmeye başladı.
Sert bir kayanın üzerine düşen kaplumbağanın kabuğu çatladı ve canı çok yandı. Kendi doğasına uygun yaşamadığı için yaptığı büyük hatayı sonunda anladı. Her canlı kendi yeteneklerini kabullenmeli ve hayallerini buna göre kurmalıdır. Ayağını yorganına göre uzat.
Ayağını yorganına göre uzat.