Kafesten Kaçan Alakarga
Küçük bir alakarga güzel ve rahat bir kafeste yaşıyordu. Bir çocuk ona her gün taze yem ve su veriyordu. Ama alakarga kafeste hiç mutlu değildi ve özgürlük istiyordu. Her gün ormandaki eski evini ve arkadaşlarını düşünüyordu. Bir gün çocuk kafesin kapısını açık unuttu.
Alakarga bu fırsatı gördü ve hemen dışarı uçtu. Sevinçle gökyüzünde süzüldü ve ormana doğru hızlıca ilerledi. Büyük bir çam ağacının dalına konmak istedi. Fakat ayağındaki ince ip bir dala sıkıca takıldı. Ne kadar çabalasa da ipi oradan kurtaramadı.
Kuş ağaçta tek başına çaresizce kaldı. Aç ve susuz bir şekilde orada sıkışıp kaldı. Keşke güvenli ve sıcak kafesimden hiç kaçmasaydım diye düşündü. Sadece özgürlük sevdası yüzünden hayatını tehlikeye atmıştı. Düşüncesizce aranan özgürlük bazen insana büyük zarar verebilir. Son pişmanlık fayda etmez.
Son pişmanlık fayda etmez.