Kader ve Kuyudaki Yolcu
Sıcak bir yaz gününde, yorgun bir yolcu uzun bir yoldan geliyordu. Yol kenarında derin ve eski bir su kuyusu vardı. Yolcu çok yorulmuştu ve dinlenmek için kuyu taşının üzerine yattı. Kuyunun kenarı çok dar ve tehlikeli bir yerdi. Ama dikkatsiz adam tehlikeyi hiç düşünmeden hemen derin bir uykuya daldı.
Adam kuyunun tam ucunda uyurken Kader peri gibi ortaya çıktı. Adamın düşmek üzere olduğunu gördü ve hemen onu yavaşça uyandırdı. Yolcu gözlerini açtı ve karşısında Kader'i görünce çok şaşırdı. Kader adama biraz kızgın bir sesle konuşmaya başladı.
"Lütfen uyan ve hemen bu tehlikeli yerden uzaklaş!" dedi. "Eğer bu kuyuya düşseydin, canın çok kötü yanabilirdi." dedi. "O zaman herkes senin dikkatsizliğini değil, beni suçlayacaktı." diye ekledi.
Adam bu sözleri duyunca yaptığı büyük hatayı anladı. Korkuyla hemen kuyunun kenarından uzaklaştı ve güvenli bir yere geçti. Kendi dikkatsizliği yüzünden neredeyse canından olacaktı. Kader'e teşekkür etti ve bundan sonra daha dikkatli olmaya söz verdi.
İnsanlar kendi hatalarını görmezden gelip suçu her zaman kadere atarlar. Kendi düşen ağlamaz.
Kendi düşen ağlamaz.