İki Katır ve Hırsızlar
Evvel zaman içinde, gür çam ağaçlarının gölgesinde uzanan dar bir patikada iki katır yan yana yürüyormuş. Bunlardan biri kralın hazinesine ait altın dolu ağır çuvalları, diğeri ise değirmene götürülen sade buğday çuvallarını taşıyormuş. Altın taşıyan katır, boynundaki gümüş çanları şıngırdatarak gururla adımlıyor, adeta etrafına kibir saçıyormuş. Yükü değersiz olan diğer katır ise sessizce ve sabırla başı önde yoluna devam ediyormuş. Ormanın derinliklerinden gelen kuş sesleri, bu yolculuğun dingin ritmine eşlik ediyormuş. Kibirli katır, böbürlenerek arkadaşına dönüp küçümseyici bir edayla söze başlamış. "Benim üzerimdeki parlak hazineye bak, ben krallara layık değerli bir yük taşıyorum!" demiş.
Mütevazı katır ise derin bir nefes alıp başını hafifçe sallamış. "Sadece görevimi yapıyorum dostum, fazla yük ve şöhret her zaman huzur getirmez," diye karşılık vermiş. Güneş tam tepedeyken, kuytu bir virajda aniden eli silahlı haydutlar ortaya çıkmış. Haydutların lideri, gümüş çanların sesini takip ederek doğrudan altın taşıyan katırın üzerine atılmış. Zengin yükü ele geçirmek isteyen adamlar, zavallı hayvana acımasızca saldırmış ve onu sopa darbeleriyle yaralamışlar. Altın dolu ağır çuvalları hızla gasp eden haydutlar, ormanın karanlığında izlerini kaybettirmişler. Buğday taşıyan katır ise değersiz yükü nedeniyle hırsızların hiç ilgisini çekmemiş ve sapasağlam kalmış.
Soyguncular gittikten sonra, kanayan yaralarıyla yerde yatan kibirli katır acı içinde inlemeye başlamış. "Ağır yüküm ve gösterişli duruşum yüzünden canımdan oluyordum, ne kadar da yanılmışım!" diyerek hıçkırmış. Diğer katır, arkadaşının yanına şefkatle yaklaşarak onun yaralarını sarmaya çalışmış. Hayatta kaldığı için şükreden mütevazı hayvan, dostunu teselli ederek onu yavaşça ayağa kaldırmış. İki arkadaş, fırtınanın ardından gelen bu acı tecrübeyle yollarına daha bilgece devam etmişler. Gösterişli zenginlik çoğu zaman büyük tehlikeler davet ederken, sade ve mütevazı bir yaşam insanı felaketlerden korur. Azıcık aşım, kaygısız başım.
Azıcık aşım, kaygısız başım.