Güvercin ve Resim
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı eski bir kasabada neşeli bir güvercin yaşardı. Bu küçük güvercin gün boyunca parlak kanatlarıyla maviliklerde özgürce uçardı. Sıcak bir öğle vakti, parlak güneş ısıtırken güvercin çok susadı. Çevresinde bir damla su bulmak için merakla etrafa baktı. Rüzgar tatlı tatlı eserken gözleri büyük bir binanın duvarına takıldı. Duvarın üzerinde harika ve renkli bir resim tablosu asılıydı.
Tabloda buz gibi suyla dolu berrak bir bardak duruyordu. Resim o kadar gerçekçiydi ki susuz güvercin gözlerine inanamadı. Güvercin sevinçle, "Nihayet soğuk bir su buldum!" diye bağırdı. Büyük bir heyecanla hemen resme doğru aşağıya süzüldü. İyice bakmadan, son hızıyla bardağa doğru hızla uçtu. Yaşlı bir karga, "Dur, o sadece bir resim!" diye seslendi.
Fakat sabırsız güvercin aceleden hiç kimseyi dinlemedi. Güvercin sert duvara büyük bir gürültüyle çarptı. Zavallı kuşun kanadı kırıldı ve çaresizce yere düştü. Ne yazık ki içmek istediği su sadece bir boyadan ibaretti. O sırada yoldan geçen bir adam kuşu kolayca yakaladı. Dikkatsiz güvercin yaptığı bu büyük hata yüzünden pişman oldu. Aceleyle yapılan dikkatsiz davranışlar canlıları büyük tehlikeye düşürür. Acele işe şeytan karışır.
Acele işe şeytan karışır.