Tüm hikayeler

Günah Çıkaran Kurt

Seviye C1 · 269 kelime

Günah Çıkaran Kurt

Evvel zaman içinde, serin suların aktığı ve ulu meşelerin gölge düşürdüğü derin bir ormanda yaşardı hayvanlar. Kış mevsimi kapıya dayandığında, ormanın gaddar hükümdarı yaşlı kurt ansızın dinine düşkün bir hakime dönüştü. Açlığını ve kurnazlığını gizlemek isteyen bu hilekar yaratık, kendini tarafsız bir vicdan hakimi ilan etmişti. Bütün orman sakinlerini günahlarından arınmaları için huzuruna çağıracağını ve hepsini affedeceğini duyurdu. Kurnaz tilki ve uysal eşek, bu garip davete uyarak mağaranın alacakaranlık girişinde yan yana geldiler. Mağaranın önünde heybetle duran kurt, ilk olarak kurnaz tilkiden vicdan muhasebesi yapmasını istedi.

Tilki başını hürmetle eğip, yalnız bir kümesçinin horozunu aşırdığını ancak bunu açlıktan yaptığını söyledi. Kurt, tilkinin tatlı sözlerine ve zekice yaptığı savunmaya kanıp onu hemen affettiğini bildirdi. Sıra masum ve uysal eşeğe geldiğinde, zavallı hayvan utançla başını öne eğdi. Eşek, yorgun argın yürürken bir tüccarın heybesinden dökülen bir tutam saman lifini yediğini itiraf etti. "Biliyorum, o saman benim hakkım değildi ama nefsime yenilip bir lokma çiğnedim," dedi titrek bir sesle. Bu masumane itirafı duyan kurt ansızın öfkeyle doğruldu ve gözlerinde vahşi bir pırıltı belirdi.

"Sen sadece bir başkasının malını çalmadın, aynı zamanda kutsal bir emre de karşı geldin!" diye kükredi. Tilki de kurdun bu hiddetini fırsat bilip hemen güçlü efendisine yaranmak için lafa karıştı. Çıkar ortaklığı kuran kurt ve tilki, zavallı eşeğin bağışlanamaz bir suç işlediğine karar verdiler. Kendisini savunacak gücü olmayan masum eşek, kurnazca kurgulanmış bu mahkemenin ilk kurbanı oldu. İki kurnaz avcı, adalet maskesi arkasına saklanarak biçare hayvanı ziyafetlerine alet ettiler. Ormandaki diğer hayvanlar ise güçlünün koyduğu kuralların sadece zayıfları ezmeye yaradığını acıyla anladılar. Sahte adalet dağıtanların yanında güçsüzün masumiyeti bile en büyük suça dönüşür. Eski bir atasözünün hatırlattığı gibi, kurdun merhameti kuzunun ölümüdür.

Eski bir atasözünün hatırlattığı gibi, kurdun merhameti kuzunun ölümüdür.