Eşek ve Yol Arkadaşı Köpek
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı eski bir orman kenarında neşeli bir tüccar yaşardı. Bu tüccarın sabırlı bir eşeği ve sadık bir köpeği vardı. Güneşli bir yaz gününde, köye gitmek için uzun bir yola çıktılar. Yolculuk sırasında yeşil ağaçların altında mola verdiler. Yorgun adam büyük bir meşe ağacının altında hemen uykuya daldı. Karnı çok acıkan eşek, taze çimenleri lezzetle yemeye başladı.
Aç kalan köpek de eşeğin sırtındaki sepetten ekmek almak istedi. Köpek dostça fısıldayarak, "Lütfen biraz eğil de sepetten ekmek alayım," dedi. Fakat bencil eşek başını salladı ve yardım etmeyi kabul etmedi. Eşek, "Sahibimiz uyanana kadar bekle, sana ekmek veremem," dedi. Köpek bu duruma çok üzüldü ve sessizce ağacın altına oturdu. Bir süre sonra çalıların arasından korkunç bir kurt çıktı.
Aç kurt hızlıca eşeğe doğru koşmaya başladı. Korkudan titreyen eşek, "Çabuk yardım et, kurt beni yiyecek!" diye bağırdı. Köpek hiç kıpırdamadı ve sakince eşeğe baktı. "Sahibimiz uyanana kadar bekle, ben şimdi yardım edemem," dedi. Eşek hatasını anladı ama artık çok geç kalmıştı. Zor günde dostuna yardım etmeyen, yalnız kaldığında yardım bulamaz. Atalarımızın dediği gibi, ne ekersen onu biçersin.
Atalarımızın dediği gibi, ne ekersen onu biçersin.