Eşek ve Katır
Bir zamanlar yaşlı bir adamın bir eşeği ve bir katırı vardı. Adam her sabah hayvanlarını yükler ve kasabaya doğru yola çıkardı. Güneşli bir günde adam eşeğe çok ağır çuvallar yükledi. Katırın sırtında ise sadece hafif iki küçük torba vardı. İki arkadaş uzun ve tozlu bir yolda yürümeye başladılar. Sıcak hava yüzünden yorulmaya başlayan eşek yavaş yavaş yürüyordu.
Eşek dönüp arkadaşı katıra çaresiz gözlerle baktı. "Lütfen bana yardım et, yüküm çok ağır," dedi. Katır gururla başını salladı ve eşeğin ricasını kabul etmedi. "Herkes kendi yükünü taşımalı, ben sana yardım edemem," dedi. Yürümeye devam ettiler ama eşeğin bacakları artık çok titriyordu. Biraz sonra eşek gücünü tamamen kaybetti ve yere düştü.
Yaşlı adam hemen koştu ve zavallı eşeği yerden kaldırmaya çalıştı. Eşek artık yürüyemiyordu, bu yüzden adam yükleri onun sırtından aldı. Adam eşeğin bütün ağır çuvallarını katırın sırtına koydu. Katır birdenbire çok ağır bir yükün altında kaldı. Bencil katır yaptığı hatayı anladı ama artık iş işten geçmişti. Bencil davranıp yardım etmeyenler, sonunda daha büyük zorluklar çekerler. Dost kara günde belli olur.
Dost kara günde belli olur.