Eşek ve Cırcır Böcekleri
Bir zamanlar büyük ve yeşil bir ormanda tembel bir eşek yaşarmış. Bu eşek her gün tarlada çalışır ama güzel şarkı söylemeyi çok istermiş. Bir yaz günü uzun bir ağacın altında dinlenirken tatlı bir ses duymuş. Ağacın dallarında küçük cırcır böcekleri neşeyle şarkı söylüyormuş. Eşek bu güzel sesi dinlemiş ve onların sesine hayran kalmış. Eşek başını yukarı kaldırmış ve cırcır böceklerine merakla bakmış.
"Sizin sesiniz neden bu kadar güzel ve tatlı çıkıyor?" diye sormuş. Cırcır böcekleri gülümsemiş ve neşeyle eşeğe cevap vermişler. "Biz sadece yaprakların üzerindeki taze çiğ damlalarını yiyoruz," demişler. Eşek bu sözleri duyunca çok sevinmiş ve hemen bir karar vermiş. "Artık ben de ot yemeyeceğim, sadece çiğ damlası içeceğim," demiş. O günden sonra eşek lezzetli otları bırakıp sadece çiğ aramaya başlamış.
Günler geçmiş ama sabah çiğleri eşeğin karnını hiç doyurmamış. Tembel eşek günden güne zayıflamış ve sonunda çok halsiz düşmüş. Her canlının sesinin ve doğasının farklı olduğunu acı bir şekilde anlamış. Şarkı söylemek uğruna sağlığını kaybettiği için çok pişman olmuş. Başkalarına özenip kendi doğamızı unutursak büyük zararlar görebiliriz. Karga kekliği taklit edeyim derken kendi yürüyüşünü şaşırmış.
Karga kekliği taklit edeyim derken kendi yürüyüşünü şaşırmış.