Eşeğin Merakı
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı eski bir orman kenarında, kocaman kulaklı ve pek meraklı bir eşek yaşardı. Bu eşek, köydeki herkesin ne yaptığını öğrenmek ister, burnunu her işe sokmaktan büyük zevk alırdı. Yaz mevsiminin en sıcak günlerinden birinde, köyün zengin çiftçisi bahçesindeki büyük konakta gizli bir davet verdi. Pencerelerin kadife perdeleri sıkıca kapatılmış, kapılara kilitler vurulmuştu. Sokaktan geçen meraklı eşek, içeriden gelen tatlı müzik seslerini duyunca adımlarını yavaşlattı.
İçeride ne olup bittiğini görmeyi kafasına koyan eşek, sessizce konağın arka duvarına yanaştı. Yüksekte duran küçük bir havalandırma penceresini fark edince gözleri parıldadı. Eşek, duvardaki taşlara tırmanıp uzun boynunu zorlukla yukarı doğru uzattı. Büyük bir çabayla kocaman başını daracık pencereden içeri sokmayı başardı. Salonda süslü masalar, lezzetli meyveler ve neşeyle dans eden insanlar vardı. Ancak eşeğin ağırlığına dayanamayan pencere kenarındaki saksı büyük bir gürültüyle yere düştü.
Çiftçi birden kafasını kaldırıp penceredeki uzun kulakları ve şaşkın gözleri gördü. "Bu küstah hayvanın burada ne işi var!" diye öfkeyle bağırdı ev sahibi. Korkudan ne yapacağını bilemeyen eşek, başını pencereden geri çekmeye çalıştı ama kulakları dar aralığa sıkıştı. Ev sahibi elindeki sopayla pencereye koştu ve meraklı eşeğin burnuna sertçe vurdu. Eşek can havliyle geriye doğru çekilince dengesini kaybetti ve tozlu toprağa yuvarlandı.
Kulakları sızlayan ve her yeri moraran zavallı hayvan, yaptığı hatanın büyüklüğünü anladı. Arka bacaklarının üstüne kalkıp acı acı anırarak oradan uzaklaştı. O günden sonra bir daha kimsenin gizli işine burnunu sokmaya cesaret edemedi. Gereksiz merak, sahibine sadece utanç ve acı getirir. Fazla merak başa bela getirir.
Fazla merak başa bela getirir.