Dul Kadın ve Çiftçi
Kocası yeni ölen bir dul kadın her gün mezar başında gözyaşı döküp ağıtlar yakıyordu. Mezarlığın yanındaki tarlada saban süren komşu bir çiftçi kadının yanına gelip onu teselli etmeye başladı. Çiftçi "Ölenle ölünmez hanımım; benim de karım öldü, gel güçlerimizi birleştirelim, tarlayı birlikte işletelim" dedi. Kadın gözyaşlarını silip "Haklısın, ölene ağlamak gideni geri getirmez, yaşayana bakmak gerekir" diyerek hemen tebessüm etti.
Aşırı gibi görünen kederler ve bağlılıklar, menfaat ve tatlı sözler karşısında hızla buharlaşıp kaybolabilir. İnsan tabiatı unutmaya ve yeni menfaatlere çabuk uyum sağlamaya yatkındır. Gözyaşlarının ve büyük yasların derinliği, ilk somut teklif karşısında sınanır. Gerçek sadakat ve bağlılık, zamanın ve menfaatin ötesindedir.
Geçici keder anlık vaatlerle çabuk unutulur. Menfaat yas tutmayı çabuk bitirir. Ölenle ölünmez gerçeği menfaatle buluşur. Geçici gözyaşı çabuk kurur.
Tatlı söz kederi dağıtır. Gerçek sadakat zamana dayanır. İnsan unutmaya yatkındır.
Geçici keder anlık vaatlerle çabuk unutulur.