Domuzlar Arasında Porsuk
Evvel zaman içinde, serin suların nazlıca aktığı eski bir orman kenarında gururlu bir porsuk yaşardı. Bu porsuk, simsiyah kürkünün parlaklığıyla gururlanır, çevresindeki herkese zarafetiyle ders vermekten büyük bir haz alırdı. Günlerden bir gün, ormanın hemen ötesindeki geniş çiftlikten yayılan ceviz ve meyve kokuları onun burnunu sızlattı. Kokunun kaynağına yaklaştığında, çamurlar içinde sefahat süren bir sürü domuzun iştahla beslendiğini hayretle gördü. Karnının gurultusuna yenik düşen gururlu porsuk, tiksintisini bir kenara bırakarak bu doymak bilmeyen kalabalığın arasına sızdı. İlk başlarda sadece lezzetli yiyeceklerden atıştırıp hemen ormanın derinliklerine dönmeyi planlamıştı. Fakat masadaki ziyafet öyle tatlıydı ki günün nasıl geçtiğini ve üzerindeki çamurları tamamen unuttu.
Domuzların gürültücü ve açgözlü tavırları zamanla porsuğa hiç de rahatsız edici gelmemeye başladı. Çiftliğin yaşlı ve bilgili tazısı onu uzaktan görüp dostça uyararak seslendi. "Hey porsuk kardeş, senin gibi asil bir hayvanın bu gürültücü sürüde ne işi var?" Porsuk ise böbürlenerek başını salladı ve kibirle tazıya karşılık verdi. "Ben sadece bu enfes nimetlerin tadını çıkarıyorum, onların kirliliği bana asla bulaşmaz." Tazı derin bir iç çekerek oradan uzaklaşırken gece aniden zifiri bir karanlığa büründü. Tam o esnada bahçedeki mahsulleri korumak isteyen öfkeli çiftçi elinde büyük bir ağla çıkageldi.
Kaçmaya vakit bulamayan domuzlar birbirini ezerken porsuk da devasa ağın içinde sıkışıp kaldı. Çiftçi yakaladığı zararlı mahlukları iyice bağlarken porsuk korkuyla çırpınmaya başladı. "Beni serbest bırak dostum, ben bu pis domuzlardan değilim, sadece ormanın masum bir sakiniyim!" diye bağırdı. Çiftçi porsuğa soğuk ve acımasız bir bakış atarak ağın düğümünü daha da sıktı. "Kimin ne olduğunu üzerindeki kürk değil, yanında durduğun yoldaşların belirler," dedi adam kararlılıkla. "Onların sofrasını paylaştıysan, elbette onların kaderini de paylaşacaksın," diyerek hepsini sürükleyip götürdü. Porsuk, kibrinin ve yanlış dostluklarının bedelini karanlık bir kafeste pişmanlıkla ödemek zorunda kaldı. Yanlış kimselerle kurulan yakınlık, en temiz niyetleri bile kirliliğin gölgesinde bırakmaya mahkûmdur. Kıratın yanında duran ya huyundan ya suyundan.
Kıratın yanında duran ya huyundan ya suyundan.