Çoban ve Kurt
Bir kurt aylarca çoban sürüsünün peşinden yürüdü ama koyunlara hiç saldırmadı. Kurt zaman zaman sürüden ayrılan kuzuları toplayıp çobana getirdi ve çobanın güvenini kazandı. Çoban kurdun bu uslu hallerine kanıp "Bu kurt artık bizim muhafızımız oldu" diyerek sürüyü kurda emanet etti ve kasabaya gitti. Çoban gider gitmez fırsatı kollayan kurt sürünün üzerine çöküp bütün koyunları parçaladı.
Dönüşte kırım manzarasıyla karşılaşan çoban "Ah aklım! Bir kurda koyun emanet etmek hangi aklın kârıdır!" diyerek ağladı. Doğasında yırtıcılık ve düşmanlık olan kişilerin sahte uysallıklarına kanıp onlara değerli şeyleri emanet etmek felakettir. Düşman hiçbir zaman dost olmaz; sadece doğru fırsatı ve zamanı bekler. Emniyeti ve görevi amansız düşmana devretmek kendi elinle yıkımı getirmektir.
Düşmanın sahte dostluğuna güvenip emanet teslim edilmez. Kurda koyun emanet edilmez. Sahte uysallık fırsat bekler. Doğal düşman dost olmaz.
Emniyeti düşmana devretmek felakettir. Geç gelen pişmanlık fayda vermez. Uyanık kalmak korur.
Düşmanın sahte dostluğuna güvenip emanet teslim edilmez.