Çoban ve Büyüttüğü Kurt
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı eski bir orman kenarında küçük bir köy vardı. Bu şirin köyde merhametli ve yaşlı bir çoban yaşardı. Çoban bir gün ormanda kaybolmuş minik bir kurt yavrusu buldu. Kıyamadı bu küçük yavruyu hemen kulübesine getirdi. Onu kendi sadık köpekleriyle birlikte sevgiyle büyütmeye başladı.
Zamanla büyüyen kurt, köpeklerle birlikte sürüye bekçilik etmeyi öğrendi. Yaşlı çoban bu durumdan çok memnun ve mutluydu. Ancak kurdun içindeki vahşi hisler hiçbir zaman yok olmadı.
Ne zaman ormandan başka bir kurt gelse, bizimki gizlice ona yardım ediyordu. Köpekler uzaklaşınca da sürüdeki koyunlara zarar veriyordu. Çoban bir akşam kurdun bir koyunu avladığını kendi gözleriyle gördü. Emeklerinin boşa gittiğini anlayınca büyük bir şaşkınlık yaşadı.
Yaşlı çoban kurdun doğasına asla karşı gelemeyeceğini anladı. Sevgiyle büyüse bile kurt yine kendi özüne dönmüştü. Çoban daha fazla zarar görmeden kurdu sürüden uzaklaştırdı. Onu ait olduğu derin ormana yeniden bıraktı. Bundan sonra koyunlarını sadece güvenilir köpeklerine emanet etti.
Kötü huylu yaratıklar ne kadar eğitilse de kendi doğasını unutmaz. Besle kargayı, oysun gözünü.
Besle kargayı, oysun gözünü.