Cimri ve Altını
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı eski bir orman kenarında yaşlı bir adam yaşardı. Bu adam çok zengindi ama parasını kimseyle paylaşmayı hiç sevmezdi. Bütün malını satıp büyük bir külçe altın satın almıştı. Altınını bahçesindeki ulu bir ağacın altına derin bir çukura saklamıştı. Her gün gizlice oraya gider, çukuru açar ve altınına sevgiyle bakardı. Bir gün kurnaz bir hırsız yaşlı adamı uzaktan takip etti.
Adam gidince hırsız hemen ağacın yanına koştu ve toprağı kazdı. Parıldayan altını görünce çok sevindi ve onu alıp hızlıca kaçtı. Ertesi gün cimri adam tekrar altınını görmeye geldi. Çukurun boş olduğunu görünce büyük bir korku ve üzüntü yaşadı. Yüksek sesle ağlamaya ve saçını başını yolmaya başladı. Onun bu acılı sesini duyan komşusu hemen yanına geldi.
Komşusu durumun ne olduğunu öğrenince adama şaşkınlıkla baktı. Cimri adama gülümseyerek çukurun içine büyük bir taş koydu. "Neden ağlıyorsun, bu taşı altın farz et" dedi. "Zaten altınını hiç harcamıyordun, o yüzden taş da aynı işi görür" diye ekledi. Cimri adam bu sözleri duyunca hatasını anladı ama artık çok geçti. Kullanılmayan zenginliğin insan hayatına hiçbir faydası yoktur. Yemeyenin malını yerler.
Yemeyenin malını yerler.