Cevap Vermemek de Bir Cevaptır
Evvel zaman içinde, gölgeli ağaçların fısıldadığı derin bir ormanın kıyısında huysuz bir eşek yaşardı. Bu eşek, ne zaman kendinden emin bir hayvan görse kıskançlıktan köpürür, sürekli kargaşa çıkarmak isterdi. Aynı ormanın gür sıkılıklarında ise heybetli adımlarıyla dolaşan, herkesin saygı duyduğu bilgili bir yaban domuzu vardı. Güçlü dişleri ve keskin bakışlarıyla bu yiğit hayvan, adaletli ve oldukça sakin yapısıyla tanınırdı. Bir bahar sabahı, yaban domuzu taze kökleri aramak üzere neşe içinde patikadan aşağıya iniyordu. Yolun ortasında duran kibirli eşek, yaban domuzunu görünce önünü kesip alaycı bir edayla anırmaya başladı. "Hey, çamurların efendisi, şu çirkin suratınla ne kadar da komik görünüyorsun!" diye bağırdı.
Yaban domuzu duraksadı, ancak bu nezaketsiz sözleri hiç duymamış gibi yoluna devam etmek istedi. Cevap alamayınca daha da küstahlaşan eşek, sesini iyice yükselterek çirkin hakaretlerini ardı ardına sıraladı. "Sende hiç cesaret yok mu ki bu ağır lafları sineye çekip kaçıyorsun?" diyerek kışkırtmasını sürdürdü. Ormandaki diğer sevimli kuşlar ve meraklı tavşanlar, çıkacak kavgayı endişeli gözlerle izlemeye başladılar. Eşek, rakibini çileden çıkardığını sanarak böbürleniyor ve kendi aklınca güçlü durduğuna inanıyordu. Yaban domuzu ağır adımlarla geriye döndü ve sivri dişlerini parlatacak şekilde başını yavaşça kaldırdı. Göz göze geldiklerinde ormana derin bir sessizlik çöktü ve herkes nefesini tutup bekledi.
Heybetli domuz, karşısındaki zavallı yaratığa küçümseyen ve acıyan derin bir bakış fırlattı. Güçlü bedenini ve enerjisini akılsız bir laf ebesine harcamayı kendine hiç yakıştıramadı. "Sana tek bir darbe vurmam seni değerli kılar, oysa sen öfkeni bile hak etmiyorsun," diye düşündü. Hiçbir şey söylemeden arkasını döndü ve vakur adımlarla yoğun yeşilliklerin arasında gözden kayboldu. Hakaretine karşılık bulamayan kibirli eşek ise ulu ortada yalnız başına öylece kala kaldı. Soylu bir yürek, cahilin kışkırtmalarına suskun kalarak en büyük cevabı verir. Söz gümüşse sükût altındır.
Söz gümüşse sükût altındır.