Bülbül ve Şahin
Bir ağacın dalında neşeyle şarkı söyleyen küçük bir bülbül, aniden avlanan bir şahine yakalandı. Şahinin keskin pençelerinde çırpınan bülbül, şahinin karnını doyurmaya yetmeyecek kadar küçük olduğunu söyledi. Bülbül şahine kendisini bırakmasını, ileride daha büyük kuşları avlayabileceğini tatlı dille anlattı. Şahin bülbülün bu kurnaz ricasına gülerek bilgece bir cevap verdi.
"Elimdeki küçük avı bırakıp henüz yakalamadığım büyük avın peşinden koşacak kadar akılsız değilim" dedi. Şahin elindeki kesin nasibini bırakıp gelecekteki belirsiz umutlara kapılmadı. Bülbülün çırpınışları kâr etmedi ve şahin nasibini afiyetle yedi. Aç insan elindeki küçük ve kesin varlığı bırakıp belirsiz hayallerin peşinden gitmez.
Eldeki bir kuş çalıdaki iki kuştan iyidir. Kesin olan az, belirsiz olan çoktan iyidir. Eldeki somut varlık hayalden değerlidir. Gelecekteki belirsiz zenginlik bugünkü azı unutturmaz.
Hazır nasibini hayal için feda etme. Eldekine kanaat etmek akıl kârıdır. Gölgeye aldanıp eti düşürme.
Eldeki bir kuş çalıdaki iki kuştan iyidir.