Tüm hikayeler

Bostan Korkuluğu

Seviye C2 · 296 kelime

Bostan Korkuluğu

Evvel zaman içinde, rüzgarın tatlı tatlı fısıldadığı bereketli bir vadide, göz alıcı bir altın buğday tarlası varmış. Bu tarlanın tam ortasında, başındaki yıpranmış şapkası ve göğsündeki sıcacık saman kalbiyle heybetli bir bostan korkuluğu dururmuş. Yöredeki insanlar ona ürkütücü dış görünüşünden ötürü tarlanın yenilmez bekçisi gözüyle bakar, uzak dururlarmış. Oysa bu yalnız korkuluk, heybetli duruşunun ardında doğadaki her canlıya sevgiyle yaklaşan son derece hassas bir ruha sahipmiş. Gündüzleri uçsuz bucaksız gökyüzünü seyreder, geceleri ise yıldızların ışıltılı masallarını sessizce dinleyerek vaktini geçirirmiş. Sıcak bir yaz öğleden sonrasında, kuraklık yüzünden aç kalan dev bir karga sürüsü ansızın gökyüzünü kaplamış. Sürünün kibirli lideri, cüretkar bir edayla korkuluğun ahşap omuzuna konup gaklamaya başlamış.

"Ey tahtadan adam, derhal kenara çekil de bu lezzetli buğday taneleriyle karnımızı doyuralım!" diye haykırmış. Korkuluk, bilgece bir tebessümle, "Bu tarlayı yağmalarsanız emektar çiftçi bütün kış aç kalır," diyerek onları ikaz etmiş. Karga lideri bu uyarıyı hiç önemsemeyip hırsla ilk taze başağa doğru hamle yapmış. Bunun üzerine korkuluk, tahta kollarını esen sert rüzgarın yardımıyla büyük bir hiddetle çırpmaya başlamış. Giysisine takılı olan eski metal çanlar ansızın çınlayarak vadide yankılanmış ve kargaları ürkütmüş. "Alın teriyle ekilen bu kutsal tarlaya zarar vermenize asla müsaade etmem!" diye kükremiş korkuluk. Sürü, bu sarsılmaz irade ve yükselen heybetli ses karşısında bir anda dehşete düşerek geri çekilmiş.

Korkuluğun sergilediği bu kararlı duruş ve asil yürek, aç kargaların zihninde derin bir hayranlık uyandırmış. Karga lideri mahcup bir edayla süzülüp özür dilemiş ve tarladaki mahsule asla zarar vermeyeceklerine söz vermiş. Bostan korkuluğu da bu samimiyet karşısında cömertliğini gösterip toprağa saçılmış döküntü taneleri onlarla paylaşmayı kabul etmiş. Böylece vadide uzun yıllar sürecek olan köklü bir dostluğun ve barışın temelleri atılmış. Çiftçi ise sonbahar geldiğinde tarlasındaki bereketi neşeyle toplamış ve emektar korkuluğuna minnetle tebessüm etmiş. Adaletli ve kararlı bir tutum, en amansız düşmanlıkları bile kalıcı dostluklara dönüştürmeye muktedirdir. İyilik eden iyilik bulur.

İyilik eden iyilik bulur.